2008: Taka 2

Sæl öll sömul!

Árið 2008 er búið að vera frekar erfitt svona í byrjun. Lenti í því að fá flensuna alræmdu og steinlá í 2 vikur. Palli var svo hugulsamur og leggjast með mér... það er í flensuna. Við fórum eiginlega ekki út úr húsi í 2 vikur. Sumir hugsa líklega ohhh en sætt, þau gátu þá bara haft það huggulegt saman! En það var nú ekki reyndin. Í fyrsta lagi þá var þessi flensa ein sú versta sem við höfum fengið með tilheyrandi ofurhita og súperbeinverkjum og svo auðvitað hori og hósta. Í öðru lagi þá þarf maður að láta sjá um sig og vorkenna sér þegar maður er lasin og hvorugt okkar var eiginlega í standi til að gera það fyrir hitt... Semsagt 2 frekar erfiðar vikur! En það er nú sem betur fer búið og maður er orðinn virkur þáttakandi í lífinu aftur.

Föstudaginn seinasta lést hún amma mín, hún Ósk Ágústdóttir. Hún datt vikuna áður og rifbeinsbraut sig og það leiddi svo til þess að hún veiktist. Ég man alltaf eftir því þegar mér var sagt af systur henni að ég liti alveg eins út og hún gerði þegar hún var ung. Ég fylltist gríðalegu stolti enda var amma mín engin venjuleg kona. Hún var sveitakona af bestu gerð og átti 6 dætur. Hún var hörkudugleg og hugsaði ávallt um aðra á undan sjálfum sér.
Hjarta mitt er fullt söknuði en ég veit samt að núna líður henni vel. Sá hana fyrir mér varpa öndinni léttar og brosa er hún gekk í áttina til afa. Hún hefur nefnilega verið veik undanfarin ár og ekki liðið allt of vel í líkamanum.
Á fimmtudaginn næsta er kistulagning og daginn eftir jarðaförin.

Ég skrifa fljótlega aftur og hef þá vonandi eitthvað skemmtilegra að segja.

Ástarkveðjur Svava